بخش مهم لایحه دفاعیه با موضوع رد تحقق عقد مضاربه به شرح ذیل تقدیم گردید که حکم نهایی له موکل تصدیر یافت:
عدم تنجیز خواسته ها : در خواسته اول اثبات شراکت و در توضیحات خواسته تایید وقوع عقد مضاربه آمده است. مهمتر اینکه در ذیل متن دادخواست آمده : ...صدور حکم مبنی بر تایید وقوع شراکت در قالب عقد مضاربه..... فلذا: با عنایت به اینکه قبلاً در خصوص شراکت حکم تصدیر یافته است. براین بنیاد: خواسته های مطروحه دارای اعتبار امر قضاوت شده ( مستند به بند 6 ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی) میباشد. پس حسب مواد 87 و 90 همان قانون و همچنین طبق نظر دکتر شمس دادگاه در همان جلسه اول میبایست به ایراد مطرح شده رسیدگی و تصمیم خود را اعلام نماید تا چنانچه ایراد مردود باشد به خوانده فرصت سایر دفاعیات داده شود. پس در هر حال باید احترام به حق دفاع خوانده و اصل تناظر رعایت شود. بنابراین: اگر خواسته همان اثبات شراکت هست، چون دعوای مطروحه با دعوای قبلی در سه موضوع وحدت اصحاب دعوا، وحدت موضوع دعوا و وحدت سبب دو دعوا یکی میباشد دارای اعتبار امر قضاوت شده میباشد. بنابراین در وهله اول خواستار سئوال از خواهان میباشد، تا این مهم مبرهن گردد. چنانچه خواسته اثبات وقوع عقد مضاربه میباشد با توجه به خواسته ها و متن دادخواست چنین عقدی مضاربه نمی باشد. زیرا که صرف دریافت سود عقد مضاربه را منتفی می نماید؛ بدین سان: به نظر دکتر کاتوزیان طبق مواد 116 و 220 قانون تجارت مالک و مضارب در برابر طلبکاران مسئولیت تضامنی دارند؛ چرا که این نوع فعالیت تجاری در قالب هیچ یک از شرکت های ذکر شده در قانون قرار نمی گیرد. از طرف دیگر از نظر ماهوی بر عقد مضاربه ایراد بار می شود؛ زیرا که اول اینکه: حسب دکترین دکتر کاتوزیان:دین بر ذمه و منافع نمی تواند سرمایه قرار گیرد. موضوع دین باید تعیین و به قبض عامل داده شود تا بتواند سرمایه قرار گیرد دوم اینکه: قانون مدنی درباره ضمانت اجرای تخلف از ماده 549 قانون مدنی حکمی ندارد و سکوت قانونگذار این پرسش را به میان می آورد که آیا عقدی که در آن سهم عامل به طور قاطع معین شود به کلی باطل است یا پیمانی که بسته شده است تابع قواعد عمومی قراردادها است و احکام مضاربه در آن جاری نمی شود؟ در پاسخ فقها چنین عقدی را باطل می دانند( لابد ان یکون جمیع الربح مشاعاً علی جهه الشرکه بینهما فلوکان لاحدها شی ء معین منه و الباقی للخر بطل اجماعاً) حسب دکترین دکتر امامی:نویسندگان حقوق مدنی نیز مشاع بودن سود را مقتضای ذات مضاربه دانسته اند و عقدی را که در آن حصه ی عامل مقدار معینی سود باشد را باطل انگاشته اند سوم اینکه: مضارب در حکم امین است و ضامن مال مضاربه نمی شود. چهارم اینکه: در عقد مضاربه نمی توان سود را اختصاص به مالک داد در این صورت طبق ماده 557 قانون مدنی معامله مضارب محسوب نمی شود و باطل خواهد بود. زیرا در عقد در مقابل مضارب عوض قرار داده نشده است و مضاربه از عقود معوض می باشد. پنجم اینکه: شرط ضمان مضارب (عامل) یا عدم توجه خسارات به مالک خلاف مقتضای عقد است، و شرط باطلی است؛ که عقد را نیز باطل می کند.(مستند به ماده 558 قانون مدنی)
برچسبها: لایحه دفاعیه, بهترین وکیل شیراز, لایحه اثبات شراکت, لایحه اعتبار امر مختومه


